Parkta oturmuş amcık gibi öğle yemeğimi gömüyordum ki, tam önümden bir orospu geçiyor. Meğer piç çalışanımdan karısıymış, kaltak suratını tanıyınca hemen çağırdım yanına. “Gel lan buraya, ben Sam’im, kocanın patronuyum” dedim. Oturdu yanıma, lafladık biraz. Adamın iş yerinde benden sikildiğini söylüyor bu sürtük, “Kocam hep şikayet ediyor senden” diye ağzını açtı. “Yok lan, ben adama hakkını veriyorum ama senin gibi bir hatun varsa evde, belki ilgilenmiyordur doğru dürüst” diye kıvırdım konuyu.
Gitmeye kalkınca sordum birden, “Ne numara giyiyorsun siktir et?” diye. Şaşırdı kaltak, “Niye?” dedi. “Bak, az önce ayrıldığım karımdan kalma bir dantelli iç çamaşırı takımı var, taş gibi almıştım, giy bakayım üstüne, kocan görsün seni böyle fahişe gibi, belki işinde terfi alır piç” dedim. Biraz mızmızlandı ama kabul etti, kalktık eve gittik benim inime.
Kapı kapanır kapanmaz, “Şimdi giy lan şunu, para verdim ben buna, bir defa görsem yeter” dedim. “Ama soyunmamı izleyeceksin herhalde?” diye kıvırdı. “Evet lan, tam önümde soyun, değiştir şunu! Bak bu kesin kocanın işini kurtarır, amına koyayım ben ısrar ediyorum, sikişmeye hazırla adamı evde!” diye bastırdım. Kaltak yavaş yavaş bluzu çıkardı, eteğini sıyırdı, memeleri zıplıyordu ortaya, tangayı indirirken amını gösteriyordu resmen. O dantelli sütyenle külot üstüne geçirirken sikim kalktı iyice, “Dön lan bir etrafında, kocana böyle yaparsın, işler düzelir” diye emrettim. Bu quid pro quo’ydu piç, şimdi sıra bende sıra sikişmeye!